د پامیر یا د دنیا د بام اوسېدونکي ،چې په خټه افغان قرغیزان دي ، د افغانستان له ټولو ښو اوبدو تحولاتو په امان پاته شوي .دوی د چین،پاکستان اوتاجکستان ترمنځ د پامیرپه لوړو کې اوسي .

 فوټو ژورنالیست ماتیوپلي دې لېرې سیمې ته چې نه د حکومت او نه هم د حکومت د مخالفانو ګامونه رسېدلي ،تللی او د هغوی د ژوند په اړه یې دا تصویري راپور چمتو کړی دی .د هغه دا تصویري راپورپه لوفیګارو کې خپورشوی وو.

ښځې هرسهارکنګل شویوچینوته ځي.دوی  چاي،څښاک اوپخلي ته د پاکو اورڼو اوبو لپاره یخی ماتوي .

داښځه د کلي د ارباب د حرمسرای غړې ده .ارباب ته پاچا هم وايي.دا ښځه هڅه کوي چې د دې لرګي په وسیله کنګل مات کړي او اوبه ترې یوسي.

په خټه قرغیزافغانان دوبی په خپلو کپویا جونګړو کې تېروي خود ژمي خورا سخته یخني په جونګړو اوخونو کې تېروي چې په مځکه کې یې کیندلي اولېمڅي یې پکې غوړولي وي .

دا هم د پامیریوه پېغله ده چې خپل سیمه ییزکالي یې اغوستي دي .

دا کمکۍ قرغیزه نجلۍ په خپل ژمني کور کې وینئ چې ترمځکې لاندې دی .

دوی په دې وچو اوشاړو دښتو کې څاروي څروي .مالداري د دوی د ګوزارې اصلي منبع ده - قرغیزان کابو یونیم سل کاله پخوا دې سیمې ته راکډه شوي دي .

د دې رمې په څنګ کې د افغان قرغیزانو کپې وینئ چې په دوبي کې د هغوی استوګنځي دي

د واخان اوپامیراوسېدونکي چې له دوا او ډاکتره لېرې ول ،په پخوا وختونو کې تریاک د درد د کرارولو لپاره استعمالول خواوس تریاک د دوی په یوه نه پرېښودل کېدونکي عادت بدل شوي - دوی تریاک نه یوازې د دردونو د تسکین لپاره استعمالوي بلکې د خپل ژوند د کړاوونو اوسختیو د هېرولو دوا یې هم بولي.

د دې قبیلې ټول سړي اوښځې تریاک استعمالوي او د تریاکو سوداګرتردې ځایه د ځان رسولو لپاره لس ورځې پلی مزل کوي .دوی یوکیلوتریاک د دې سیمې پر اوسېدونکو باندې په سل امریکايي ډالرو خرڅوي .

غژګاو د دې سیمې د خلکو په ژوند کې مهم رول لري-په ژمي کې چې هوا ترصفرشل درجې ټیټه وي،د واخان په سیمه کې چې هرځای یې کنګل وي ،د تګ راتګ یوه مهمه وسیله غژګاو ګڼل کېږي.

یوافغان قرغیزماشوم چې خپل قومي کالي یې په تن دي .قرغیزستان اوقزاقستان له پخواني شوروي اتحاد څخه د خپلواکي له ترلاسه کولو وروسته افغان قرغیزانو ته د پناه او مځکو ورکولو وړاندیز وکړ خو د افغانستان د هماغه وخت حکومت ورسره مخالفت وکړ.

د دې سیمې اوسېدونکي عموماً د تریاکو له څکولو وروسته  ټینګ تورچای څښي

دا معصومه نجلۍ د عکاس کامرې ته حیرانه شوې - د هغوی په جامو کې له پېړیو راهیسې هیڅ بدلون نه دی راغلی .

دې نجلۍ یو وری په غېږکې نیولی.دا کوچی قوم له سمندر څخه څلورزره سل متره لوړ ، د پامیرپه غرونو کې اوسي.د پامیرپه لوړو غرونو کې اکسیجن کم دي.په ژمي له واورو او کنګلونو پرته پکې څه نه لیدل کېږي خو په دوبي یې دښتې شنې  اوښکلې وي .په وروستیو کلونو کې پاکستان اوتاجکستان له دې جیوپولیټیکې سیمې سره خپلې پولې بندې کړي او کلکه څارنه یې کوي ؤد همدې لپاره د دې سیمې خلک اوس مجبوره شوي چې د غلې دانې په خاطرپه خپله زراعت ته مخه کړي .